در ادامه:
سجیل، یک موشک بالستیک سوخت جامد با بردی حدود 2500 کیلومتر است که می تواند محمولهای تا وزن 700 کیلوگرم را حمل کند. این موشک ایرانی که دارای سرجنگی خوشه ای است می تواند به چندین راکت تبدیل شده و بطور همزمان در چندین جهت تخریب ایجاد کند. سجیل از پیشرفته ترین موشک های دوربرد ایران به حساب می آید وبا سرعت بسیار بالایی به اهداف اصابت می کند. این موشک در عملیات وعده صادق ۳ مورد استفاده قرار گرفت و با به بار آوردن تخریب های گسترده در اهدافی در سرزمین های اشغالی توانایی موشکی ایران را به رخ جهانیان کشید.
فتاح، یکی از جدیدترین و پیشرفته ترین هایپرسونیک های ایرانی است که با قابلیت مانور پذیری در تمام جهات، تقریبا از هر پدافندی می گذرد. این موشک قدرتمند ایرانی دارای برد ۱۴۰۰ کیلومتر و سرعتی بین ۱۳ تا ۱۵ ماخ است و قادر است سرجنگی تا ۵۰۰ کیلوگرم را حمل کند. موشک پیشرفته فتاح با داشتن یک نازل متحرک در بخش انتهایی خود بطور پیوسته تغییر مسیر میدهد و به همین دلیل در عملیات های وعده صادق توسط پدافندهای پیشرفته ای چون پیکان و گنبد آهنین رهگیری نشد و حتی با وجود رهگیری باعث افزایش سردرگمی پدافند و شلیک های ناموفق می شود
اما در ادامه میخواهیم با چند ماهواره ای که ایران در این چند هفته اخیر به فضا فرستاده است صحبت کنیم
کشور ایران (۲۰۰۹)[۱] نهمین کشور دنیا پس از شوروی (۱۹۵۷)، ایالات متحدهٔ آمریکا (۱۹۵۸)، فرانسه (۱۹۶۵)، ژاپن (۱۹۷۰)، چین (۱۹۷۰)، انگلیس(۱۹۷۱)، هند (۱۹۸۰) و اسرائیل(۱۹۸۸) است که مستقلاً موفق به پرتاب ماهواره شد.[۲] این مقاله به معرفی ماهوارههای ساخت ایران یا متعلق به ایران میپردازد.
امید
ماهوارهٔ امید نخستین ماهوارهای است که تمام مراحل تولید و ساخت آن، در خود ایران انجام شد.[۳][۴][۵] این ماهواره که در ارتفاع ۲۴۶ تا ۳۷۷ کیلومتری از زمین و در قسمت بسیار رقیق جوّ قرار داشت و در مدار پایین بود و بر اساس مأموریت تعریف شده برای آن، پس از مدتی (در اثر غلبهٔ جاذبهٔ زمین بر اصطکاک هوا) انرژی خود را از دست داده و سقوط کرد.
سینا 1
سینا ۱ نخستین ماهواره و کاوشگر فضایی ایران است. این ماهواره در روز پنجشنبه ۶ آبان ماه سال ۱۳۸۴، بر روی یک موشک ماهواره بر کوسموس-۳ام روسی به فضا پرتاب شد و با موفقیت در مدار اختصاصی ایران قرار داده شد.[۱۲] محل پرتاب آن پایگاه فضایی پلستسک در روسیه بود. سینا-۱ به سفارش وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در شرکت پالیوت در شهر اُمسک روسیه طراحی و ساخته شده بود. محمود احمدینژاد رئیسجمهور ایران، در سال ۱۳۸۸ اعلام کرد که کشورهای مشارکتکننده در ساخت و پرتاب این ماهواره پس از پرتاب آن گفتند که نفهمیدیم چه شد آن را گم کردهایم.[۱۳] موقعیت فعلی این ماهواره در سایت n2yo قابل دیدن است.
واکنش شاه بعد این همه تجهیزات:
رصد
ماهواره رصد»، دومین ماهواره ایرانی است که توسط موشکهای حامل ایرانی به فضا فرستاده شده است. این ماهواره همچنین نخستین ماهواره تصویربرداری ایران محسوب میشود. «رصد»، با نام کامل رصد-۱، که در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۹۰ (۱۵ ژوئن ۲۰۱۱) به فضا پرتاب شده بود،[۱۵] روز ۱۵ تیرماه ۱۳۹۰ (۶ ژوئیه ۲۰۱۱) مجدداً وارد جو شد و به عمر تقریباً سه هفتهای خود پایان داد.[۱۶][۱۷][
ماهواره فجر به عنوان اولین ماهواره با مأموریت انتقال مداری کشور با قابلیت تغییر مدار ۲۵۰ تا ۴۵۰ کیلومتر بیضوی به مدار ۴۵۰ کیلومتر دایرهای با استفاده از پیشبرنده گاز سرد (تراست گاز سرد) است که سبب افزایش طول عمر ماهواره به یک و نیم سال میشود این ماهواره با کمک ماهوارهبر سفیر ۱-ب در سیزدهم بهمن ۱۳۹۳ به فضا پرتاب شد. درحالیکه اعلام شده بود ماهواره فجر ۱٫۵ سال در مدار باقی خواهد ماند، پایگاه مستقل n2yo.com گزارش داده که این ماهواره در تاریخ ۲۶ فوریه ۲۰۱۵ / ۶ اسفند ۱۳۹۳ سقوط کرده است. نزول مداری سریع این ماهواره نشان از عملکرد نادرست سیستم پیشرانش و رانشزاهای ماهوارهای دارد.[۲۲]
